Straatartiest Jack Jaxx (ook wel bekend als Edwin) staat al meer dan vijfentwintig jaar op het plein in Antwerpen, misschien kent u hem wel. Maar hij doet veel meer dan dat. Afgelopen lente werd hij gevraagd door de gemeente Mortsel om op verschillende plekken in de stad de medewerkers tijdens hun werk te verrassen en op te vrolijken met een klein actje, trucje, of… zoals hij mij vroeg te maken: een gedichtje. Thema: Feelgood!

Het mocht niet te lang zijn uiteraard, want hij moest het in korte tijd uit zijn hoofd kunnen leren. Aangezien het lente werd, wat ook lekker rijmt op vanalles (Mortsel is een slecht rijmwoord, dus die ging ik niet gebruiken) en bovendien al behoorlijk feelgood van zichzelf is, kwam ik op een Lente Liefdes Ode. Met ruimte voor theatrale overdrijving uiteraard, want zo’n tekst staat niet op zichzelf…

Ik heb hem opgedragen eerst bij binnenkomst iemands naam te vragen, liefst stiekem, aan een collega ofzo. Dat maakt het gedicht extra persoonlijk. En we weten allemaal hoe fijn het is als iemand onze naam noemt, zeker als die in een gedicht verwerkt is! Met als extra grapje het terugkerende woordje ODE.

Ik ben uw Lente Liefdesbode…

Pas op! Dit is een ODE!

O-DE Lente is zo mooi…en

O-DE stal staat vol met hooi…en

O-DE vroege vogel roept, van

O-DE dingen die U doet, want

O-DE dingen doet u goed!

Dus…omdat u zO-DE medemensen helpt

aan uw burO-DE kleintjes ook meetelt

dat zelfs de gODEn denken: da’s een held,

is het gebODEn, dat met deze ODE,

U, “Goedele Custers”, vandaag voor al dat schoons

met bakken liefde wordt overstelpt.